|
Jesteś tu:
Strona główna > Niusy > Głód w Nigrze
Niger: tylko obrazy głodujących mogą nas obudzić?
2005-07-25
Od niedawna pomoc zaczęła docierać do ogarniętego głodem Nigru. Apele w listopadzie, marcu i maju nie przyniosły rezultatu. - Dopiero obrazy umierających dzieci sprawiły, że świat się obudził - mówi szef ONZ ds. pomocy humanitarnej.
Złe zbiory, wyczerpane zapasy żywności i przede wszystkim niewiarygodny wzrost ceny prosa przyczyniły się do poważnego kryzysu niedożywienia - mówi organizacja Lekarze bez Granic (MSF). To nie jest katastrofa naturalna, to kryzys wyżywienia, który można było przewidzieć dawno temu. Jednak wciąż zwlekano z pomocą - przypomina MSF.
Matki i dzieci, którymi opiekują się Lekarze bez Granic, opowiadają ciągle tę samą historię: rok był zły, zbiory małe i żywność skończyła się na początku roku. Równocześnie ceny prosa wzrosły astronomicznie. Worek 100 kg kosztuje obecnie równowartość około 135 zł, a w ubiegłym roku kosztował 50-70 zł. Głód nie dotyczy wszystkich. W kraju nie brakuje żywności. Stoiska na targu są pełne jedzenia - jednak większości ludzi na nie nie stać przy takich cenach - wyjaśnia MSF.
Wśród dzieci, którymi opiekuje się organizacja, są takie, które mając 2 lata ważą zaledwie trzy kilogramy - mniej niż przeciętny noworodek w krajach bogatszych.
Ponad 3 miliony ludzi, w tym milion dzieci, czeka głód, jeśli świat wciąż będzie ignorował pogarszającą się sytuację w Nigrze - napomina organizacja Oxfam. Ludzie żywią swoje dzieci trawą i liśćmi z drzew, by utrzymać swoje rodziny przy życiu.
Oxfam rozpoczyna warty 2 miliony dolarów program żywieniowy. 130.000 ludzi zostaną rozdane bony na żywność, które będzie można zrealizować u lokalnych handlarzy. Organizacja planuje również wsparcie dla 28.000 tysięcy pasterzy polegające na pomocy im w zakupieniu zwierząt za sprawiedliwą cenę.
Niger jest jednym z najuboższych państw świata. Przewidywana długość życia zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn wynosi w tym kraju 46 lat. Dla porównania, przewidywana długość życia w Polsce to 70 lat dla mężczyzn i 78 lat dla kobiet, a w Szwecji 78 lat (mężczyźni) i 83 lata (kobiety).
Jak doszło do klęski głodu?
W sierpniu 2004 roku w czasie pory deszczowej zanotowano wyjątkowo mało deszczu. Plony, które przetrwały suszę, zostały zniszczone przez szarańczę, której plaga nawiedziła Niger i inne kraje Afryki Zachodniej. Zbiory w październiku były bardzo niskie - nawet jak na kraj, którego duża część jest pustynią. Miesiąc później ONZ wydała pierwszy apel o pomoc do społeczności międzynarodowej. W styczniu 2005 r. problem zaczął robić się bardzo poważny, lecz krajowych dziennikarzy, którzy o tym donosili, oskarżano o brak patriotyzmu. W lutym Światowy Program Żywnościowy objął opieką 400.000 ludzi, a w marcu i maju miały miejsce kolejne apele o pomoc. Wreszcie w czerwcu dwa tysiące ludzi wyszło na ulice Niamej, stolicy Nigru, żądając darmowego jedzenia. Postulaty zostały odrzucone, chociaż już wtedy 150.000 dzieci było poważnie niedożywionych. W lipcu ludzie zaczęli uciekać przed głodem do Nigerii. Podczas szczytu G8 kryzys w Nigrze wogóle nie został wspomniany. W drugiej połowie lipca pomoc międzynarodowa zaczyna docierać na większą skalę.
(opracowano na podstawie BBC)
Źródło: MSF i Oxfam.
Zobacz w Intenecie:
>> index
|
|
|
