|
Jesteś tu:
Strona główna > Niusy > Kryzys w Darfurze
Kryzys w Darfurze
2007-01-25
Kryzys narastał przez wiele lat w bezlitosnym krajobrazie zachodniego Sudanu, pozostając w cieniu wojny między islamską północą a chrześcijańskim południem. W swoim raporcie z czerwca 2003 roku Sudan: wyłaniający się kryzys w Darfurze Amnesty International udokumentowała m.in. wzrastającą liczbę okrutnych ataków nomadów na grupy osiadłe oraz niepokojący brak reakcji ze strony sudańskiego rządu.
„Nie można pozwolić na to, żeby sytuacja w Darfurze przerodziła się we wszechogarniającą wojnę” – ostrzegało AI.
Niestety sytuacja, z którą się teraz stykamy w Darfurze to już wszechogarniająca wojna. Od ponad trzech lat wspierana przez rząd pseudo milicja, zwana Dżandżawid, napada na ludność cywilną, przekształcając ekonomiczny konflikt między koczowniczymi zaganiaczami bydła a osiadłymi rolnikami w wyniszczającą kampanię morderstw, gwałtów i zniszczenia. Na początku tego roku zamieszki objęły już przygraniczne terytorium Czadu, a Dżandżawidzi najeżdżali na obozy dla uchodźców z Darfuru. Bestialskich mordów na cywilach dokonywała także Sudańska Armia Wyzwolenia (ang. Sudanese Liberation Army – SLA) oraz inne siły rebelianckie, zarówno w Darfurze, jak i w Czadzie.
Amnesty Internetional mobilizowała swoich członków aby przez cały czas trwania konfliktu naciskali na rząd sudański aby powstrzymał Dżandżawidów, skupił uwagę na przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwrócił się do społeczności międzynarodowej o wsparcie w postaci pomocy humanitarnej i operacji pokojowych. AI uruchomiła światową kampanię na rzecz ochrony praw człowieka w tym regionie: 100 Dni Akcji na Rzecz Darfuru (100 Days of Action on Darfur). Oto inicjatywy, jakich można się podjąć by przyłączyć się do kampanii:
Zatrzymać transporty broni do Darfuru
Przez ostanie 1,5. dekady konflikt w Darfurze był napędzany przez dostawy broni, organizowane przez międzynarodowych pośredników. Handlarze w Chinach, Rosji i Francji są w największym stopniu winni tych, pozbawionych skrupułów transakcji bronią. Ale są też inni. W 1996 roku Stany Zjednoczone przyjęły surową ustawę, skierowaną przeciwko międzynarodowym handlarzom broni, która dotyczy zarówno mieszkańców USA jak i obcokrajowców działających w Stanach Zjednoczonych oraz poza nimi. Ale ustawa ta pozostanie nieskuteczna dopóki rządy innych państw nie wprowadzą podobnych uregulowań.
Pomóż nam powstrzymać napływ broni do Darfuru
Bezwzględni pośrednicy w sprzedaży bronią są zaangażowani w wiele dostaw broni do naruszających prawa człowieka, uzbrojonych grup w Sudanie oraz innych krajach, objętych embargiem ONZ na broń. Szczegóły na stronie: www.controlarms.org
Chroń prawa ludzi przesiedlonych
Zamieszki w Darfurze spowodowały, że ponad 2 miliony Sudańczyków opuściło swoje domy. Walczą o przetrwanie w tymczasowych obozach, rozsianych po całym Darfurze oraz w przygranicznym obszarze we wschodniej części Czadu. Ich dostęp do opieki medycznej, edukacji i schronienia jest bardzo ograniczony lub nie istnieje wcale.
Obozy są niebezpieczne dla już i tak sterroryzowanej społeczności z powodu przemieszczających się grup Dżandżawidów, które atakują przesiedlonych. Uzbrojone grupy rekrutują także mężczyzn i chłopców z niechronionych obozów we wschodnim Czadzie.
5 maja 2006 roku rząd Sudanu oraz jeden z odłamów Sudańskiej Armii Wyzwolenia podpisali porozumienie pokojowe o Darfurze (Darfur Peace Agreement). 16 maja Rada Bezpieczeństwa ONZ jednogłośnie przyjęła Rezolucję 1679 w sprawie Darfuru. Obie inicjatywy zostały przyjęte przez społeczność międzynarodową z nadzieją na poprawą losu mieszkańców tego regionu
W zeszłym roku Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła historyczną rezolucję wzywającą Prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego (ang. International Criminal Court – ICC). do zbadania zbrodni wojennych w Darfurze. ICC pomoże w sporządzaniu oficjalnych raportów, w powstrzymaniu przyszłych zbrodni i promowaniu zadośćuczynienia. Władze sudańskie zareagowały, ustanawiając Specjalny Sąd Karny ds. Wydarzeń w Darfurze (Special Criminal Court on the Events in Darfur – SCCED). AI uważa, ze sudański rząd utworzył SCCED po to by ograniczyć jurysdykcję ICC i stworzyć wrażenie, że Sudan próbuje rozwiązać problem bezkarności wewnętrznie. W rzeczywistości, przed SCCED wniesiono tylko 13 spraw, wszystkie dotyczyły drobnych przestępstw lub pojedynczych morderstw i nie miały związku z większymi atakami.
Tekst pochodzi ze strony internetowej Amnesty International Polska www.amnesty.org.pl gdzie znajdziesz pelny tekst wezwania.
>> index
|
|
|
